Na een lange tijd van voorbereiden, vragen, hoop en zenuwen was het op 09-02-2012 zo ver: Alexander Pechtold kwam naar Trivium om te debatteren met studenten. Gelukkig bleken onze voorbereidingen goed en onze zorgen voor niks. Met ongeveer 200 studenten was de opkomst hoog. De avond werd dan ook voor zowel Trivium als de 200 studenten een succes. Onze voorzitter, Jordi Vreede, schrijft hoe hij deze avond heeft beleefd.

En dan ga je het podium op, zonder het blaadje met de speech want die ben je vergeten. Dat geeft niet, je zit toch bij een debatvereniging? Improviseren moet lukken en je hebt je speech een paar keer geoefend. Je loopt het podium op, sleurt nog Joyce en Richard mee. Al heeft Joyce nog geen microfoon. Je moet op: Alexander Pechtold is net aangekomen. Aankondigen die man!

Zo begon voor mij de avond waarnaar ik al maanden naar uitkeek. Weken lang was ik verschrikkelijk druk bezig met de voorbereidingen: de zaal regelen, vrijwilligers regelen, drank regelen. En steeds spookte het in mijn hoofd: wat nou als het niks wordt? Wat nou als er maar vijftig mensen zijn? Wat dan? Noodscenario’s werden bedacht, maar het was niet nodig.

Veertig minuten te vroeg kwam de eerste gast al aan. “Ik wilde op tijd zijn.” “Kun je niet over een halfuur terugkomen?” “Nee, dat is geen probleem.” Mooi dan kunnen we verder met het opbouwen van de zaal. Om acht uur was de zaal al redelijk goed gevuld en begonnen de vlinders al te vliegen in mijn buik. Nog een half uur heb ik doelloos rondgelopen, wachtend op Pechtold. Mijn speech heb ik wel dertig keer in mijn hoofd voorgedragen.

“Ik denk dat Pechtold er is. Ik zag net een zwarte Audi.” Vals alarm. Meer bekenden lopen binnen. Ze wensen me allemaal succes en vragen me allemaal of het druk is. “Dank je wel” en “ja” is bijna alles wat ik uit kan brengen. Met mijn hoofd ben ik al twintig minuten verder, als ik de speech moet geven.

“Eén microfoon doet het niet.” Natuurlijk. Ga je expres nog een extra microfoon halen, werkt die niet. “Weet jij nog wie hem heeft aangesloten?” Ik zeg dat Bart dat gedaan heeft, maar dat hij Pechtold moet opvangen. Ik loop maar naar de garderobe, waar Sara iedereen hartelijk aan het groeten is en ‘de andere’ Bart met een glimlach bonnetjes verkoopt. Hoeveel jassen er al opgehangen zijn, vraag ik. Een stuk of honderd is het antwoord. “Er rijdt net een Mercedes aan, daar moet Pechtold wel inzitten,” wordt mij verteld. Nog tien minuten voor ik op moet.

Nog snel iedereen even langsgaan, of ze wel weten wat ze moeten doen. Marcel en Misha helpen nog even bij de garderobe. Jelle, David en Ike staan verspreid in de zaal. Mike staat nog steeds te hannesen met de microfoon. Het is tijd, ik moet op.

Het debat verloopt goed. Er komen vragen uit de zaal over het onderwijs, milieu, Europa en na een uurtje vindt Pechtold het welletjes. Ik sluit de avond af en zeg dat mensen nog na kunnen borrelen. De avond was een succes. Er komt een glimlach op mijn gezicht die nog niet weg is gegaan.

Donderdag 19 januari begaven enkele Trivianen zich op glad ijs, er werd geschaatst in het Triavium. Het was weer een geslaagde avond, zoals ook blijkt uit het verslag van Sara Clappers.

Donderdag 19 januari.

Tijd voor de eerste sociaal activiteit van 2012, met Trivium naar het Triavium. Dat klinkt niet alleen als een klok, het is ook erg gezellig. Samen in beweging, wat geklets en warme chocolademelk  zijn ingrediënten voor een gezellige avond. Maar bij aankomst bleek het toch niet alleen om de gezelligheid te gaan. Traditiegetrouw wordt er namelijk een poule opgezet waarbij men aan moet geven wie er als eerste gaat vallen, wie er het vaakst valt en wie er niet zal vallen. Afgaande op de verhalen van de anderen kies ik er maar voor om onze voorzitter als eerste te laten vallen. Nou ja, laten vallen dat mag dus niet… Wanneer ik hoor dat er ook op mij ingezet is als eerste en vaakste valler stijgt de druk. Dat laten we toch niet zo maar gebeuren.

Wanneer de schaatsen aangetrokken zijn wordt het tijd om ons op het ijs te begeven. Sommige Trivianen hebben meteen de slag te pakken, terwijl anderen giechelend en wiebelend hun eerste rondje maken. De eer is voor een ieder gered, niemand valt in zijn of haar eerste rondje. Sterker nog het duurt bijna een uur voordat de eerste Triviaan valt… Bingo, het is de voorzitter! Dat is gunstig en er gaat een klein gejuich op tot verbazing van andere schaatsers.

Na nog een valpartij, een fotoshoot in onze prachtige Triviumtruien en heel wat rondjes op de ringbaan is het mooi geweest. De schaatsen mogen weer in het vet (of terug naar de verhuur). Een gezellige en sportieve avond zit erop. Ik verheug me nu al op de volgende activiteit!

Een weergave van de borrel zoals deze werd ervaren door een van onze leden, Ben Arts

Dinsdagavond 10 januari 2012 Café Samson

Een terugkerend goed voornemen van onze debatvereniging is een warm begin van elk nieuw kalenderjaar met een borrel. Dit jaar was de borrel georganiseerd op een van de maandelijkse  sociale avonden, meestal de eerste dinsdag van de maand, in café Samson. Twee tafels waren gereserveerd voor Trivium en de vereniging voorzag, gesponsord door Samson, in twee flessen bubbels. We hebben uiteraard besproken of we nog binnen de termijn waren om elkaar een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Losstaand van het feit dat dit natuurlijk 365 dagen per jaar moet kunnen heb ik nog even opgezocht wat de gedachte is achter de harde grens van Driekoningen. Het is gebaseerd op de regel, dat Nieuwjaarswensen alleen binnen het octaaf (een periode van acht dagen voor de viering van kerkfeesten) geldig zijn. Het octaaf begint met een hoogtijdag, in dit geval 1 januari, de viering van de besnijdenis des Heren. Omdat Driekoningen als zondag werd gevierd, is dat dé gelegenheid om de Nieuwjaarswensen binnen dat octaaf af te handelen.

Onze voorzitter (Jordi Vreede, red.) had een mijnsinziens erg toepasselijke speech waarin hij zijn waardering uitsprak voor de mooie cocktail van persoonlijkheden die Trivium momenteel is. Ik kan mij hier slechts bij aansluiten. Allen een goed 2012 gewenst met veel toernooideelnames !

Sfeerverslag van het bezoek van Sinterklaas aan Trivium. Door: Bart Ruber

6 December was het dan eindelijk zo ver: Sinterklaas bezocht Trivium. Zoals jullie allemaal wel begrijpen had het nog heel wat voeten in de aarde om de Sint zover te krijgen, hij was immers al terug op weg naar Spanje. Maar omdat Nijmegen tussen Spanje en Dordrecht ligt, konden Sinterklaas en Zwarte Piet een uitzondering maken en hun stoomboot aanmeren aan de Waalkade.

Als Trivianen mochten we gebruik maken van de gastvrijheid van Bart en Lucette, zij stelden hun appartement beschikbaar. Zoals de traditie dicteert aten alle Trivianen dit jaar ook weer eerst gezamenlijk. Zoals een andere goede traditie dicteert werden vanaf dat moment alle andere tradities losgelaten, want het klassieke stamppottenmenu werd door de chef de cuisine (Bart van Beek), ten gevolge van de hoge opkomst, vervangen door een makkelijker rijstmenu. Gelukkig viel deze maaltijd, na een korte verbazing, ook bij iedereen in de smaak. De chef had zijn Trivium-brede culinaire reputatie weer waargemaakt.

Na de verplichte afwas werd de spanning in de kamer voelbaar. Het grote moment kwam dan ook met rasse schreden naderbij. En toen…werd er op de deur geklopt…eerst hard en toen zacht…angstige blikken gingen heen en weer onder de Trivianen, want ze wisten: aan de andere kant van de deur staan Sinterklaas en Zwarte Piet. Wat de Trivianen echter niet wisten is of ze braaf waren geweest dit jaar? Hadden ze zich gedragen op verenigingsavonden en daarbuiten? Welke roddels heeft de Luisterpiet dit jaar over ze kunnen ontdekken? Daar zouden ze spoedig achter komen, want de deur ging open en Sinterklaas en Zwarte Piet betraden, begeleid door luidkeels gezang van de Trivianen, de woonkamer en pepernoten en snoepgoed vlogen in het rond.

De Sint ging zitten en vertelde wat de bedoeling was van de avond. Hij zou pakjes uitdelen door middel van een spel. Er zou Sinterklaasweervolven gespeeld worden en elke Triviaan zou zitting nemen op Sint’s  schoot om vervolgens te horen wat er in het grote boek van Sinterklaar over hem / haar vermeld staat. Terwijl de Sint de perikelen van de eerste Triviaan op zijn schoot voorleest uit het grote boek, ontspannen alle gezichten van de Trivianen. De Sint en Piet hebben goed hun werk gedaan en vertellen grappige roddels en anekdotes. Er wordt hard gelachen en zo nu en dan rolt er zelfs een traantje van het lachen over de wangen van een enkele Triviaan. Er worden zelfs Trivianen uitgedaagd door de Sint vanwege hun goede imitaties of vanwege hun (Girls just wanna have fun) zangkwaliteiten.

Nadat iedereen bij de Sint op schoot geweest is, is het tijd om de cadeau’s uit te pakken. Wat hebben mensen dit jaar gekregen? Zijn ze er blij mee? Kunnen ze erom lachen of gooien ze het weer weg? Dat maakt eigenlijk al niet meer uit, want de avond is al geslaagd. Iedere Triviaan is blij, de gastheer en gastvrouw zijn blij en Sint en Piet zijn tevreden. Het is na de cadeautjes dan ook het moment om samen het ‘Dag Sinterklaasje’ in te zetten en de Sint zijn reis naar Spanje te laten voortzetten.

Op het moment dat de Sint rond 22.30 de kamer verlaat, kijken alle Trivianen terug op een geslaagde avond en dus een goede Sociaal activiteit. Sommigen moeten dan al naar huis, maar andere blijven nog even hangen en weer andere nog iets langer. Dan wordt er besloten nog een potje El Grande te spelen. Dit blijkt een onbekend, maar zeer leuk spel dat om 03.00 wordt gewonnen door Bart Ruber. Het spel valt goed in de smaak en misschien wordt dit spel net zo groot als het Trivium Twister-Kampioenschap en krijgt het net als dit spel een heuse Triviumtitel die verdedigd moet worden. Om 03.30 uur is het dan na een hele gezellige avond helaas ook voor de laatsten tijd om naar huis te gaan.

Op de avond van 22 november had ik het genoegen om debatvereniging Trivium te bezoeken. Op uitnodiging van voorzitter Jordi Vreede mocht ik een avond lang strijden op het verbale slagveld. Mijn verwachtingen waren hoog: De vereniging heeft het imago van een serieuze en professionele vereniging met toegewijde leden. Niet zelden werden discussies binnen mijn hoorcolleges beslecht door een vlammend betoog van een Triviaan. Kortom: Ik was voorbereid op een heus spektakel.

Na een korte warming up in de vorm van een Union-debat (een debat met weinig regels) konden we aan het echte werk beginnen. Eerst werd en stelling bekend gemaakt en vormden zich teams van twee debatteurs. Na een kwartiertje voorbereiding kon het feest beginnen. Ik had de eer om een debat te jureren. Dat bleek een lastige taak, want de deelnemers waren Erg Goed. Ze kaderden stellingen in, ze weerlegden argumenten en met een fier gebaar riepen ze “point of information!” wanneer de tegenstanders onderbroken dienden te worden. Het debat verliep fel maar gestructureerd. Aan het einde van de ronde was mijn kladblok bedolven onder de vlugge aantekeningen van argumenten en zinsneden. De Trivianen hebben zich bewezen.

Wat leer je bij Trivium? Je leert hoe je iemand volledig inpakt met woorden. De leden van Trivium waren stuk-voor-stuk goedgebekt en wisten snel te reageren op vijandige argumenten. Navraag leerde me dat niet iedere deelnemer een natural speaker was, en dat kwam als een verrassing. Jordi Vreede vertelde me dat “je geen vlotte babbel nodig hebt om bij Trivium te komen. Die leren wij je wel!”.