Een degelijke voorbereiding was de sleutel tot succes bij het NK, een toernooi waarbij alle stellingen al van tevoren bekend worden gemaakt en pakkend cijfermateriaal van cruciaal belang is. Over de cijfertjes later meer; eerst maar eens kijken naar het openingsdebat. Dit debat ging over het afschaffen van de kinderbijslag. Ten minste, hier had het debat over moeten gaan, maar de voorstanders wilden slechts dat ouders alle kosten gingen declareren in plaats van vooraf een bak met geld te krijgen. Door het woord `bureaucratie’ op passende wijze te gebruiken wisten Ben en Bart in de oppositie de eerste punten te pakken.

In het volgende debat moest door de Trivianen verdedigd worden dat Nederland prima met slechts vier provincies toe kan. Na een zorgvuldige definitie van de taak van de provincies en een solide uitleg over de manier waarop vier provincies deze taak beter uit zouden kunnen voeren dan het huidige logge bestuurlijke apparaat was ook de tweede ronde binnen. Gemakkelijk was het echter niet, want de tegenstand op dit NK Beleidsdebatteren was sterker dan ooit tevoren.

De halve finale, voor onze deelnemers geen onbekend terrein, ging over het betalen van politieoptreden door festivalorganisatoren. Na de eerste opbouwende beurten lagen de teams dicht bij elkaar. Toen Bart de tweede beurt van de voorstanders had gebracht en de tegenstander zijn beurt volledig vulde met vragen kon het kruisverhoor gebruikt worden om de vragen vakkkundig te beantwoorden. De finale werd zo nog relatief gemakkelijke bereikt.

In deze finale waren de tegenstanders oude bekenden en frequent deelnemers van het NK Beleidsdebateren, Stijn van Hensbergen en Walther Freeman. De Olympische Spelen moesten naar Nederland komen, betoogden de Trivianen, en ze wisten hun betoog goed te onderbouwen met relevante cijfermateriaal (daar is het). Hierdoor werd duidelijk dat het economische en op sociaal vlak een goed idee zou zijn om in 2028 het grootste sportevenement ter wereld te organiseren. De winst was binnen.

Met 68 teams was dit het grootste Nederlandstalige toernooi ooit en in zes voorrondes werden de halve finalisten bepaald. Na stellingen over de hypotheekrenteaftrek, pornofilters en kernwapens, kwam het team van Bart en Jelle net één punt tekort om naar de halve finale te gaan: ze werden tiende (de eerste acht gaan door). Cedric en ik behaalden de 25^ste plaats met twee gewonnen debatten en twee tweede plaatsen. Bart en Jelle werden bovendien gedeeld twaalfde spreker van het toernooi. Redelijk succesvol kun je wel stellen.

Organisatorisch zat het toernooi geweldig in elkaar. Er was voldoende eten de hele dag door en het hostel waarin wij onze nacht doorbrachten mocht er ook wezen.  De finalelocatie, het Academiegebouw, zag er ook enorm goed uit. Hadden we in Nijmegen maar zo’n mooi universitair gebouw…

Al met al was het een fantastisch toernooi. Organisatorisch goed en Trivium heeft het erg goed gedaan. Helaas zit het toernooiseizoen er al weer op. Ik kan niet wachten op november!

Meike Kool, het nieuwste lid van Trivium, schrijft over haar ervaringen van deze Sociaal activiteit.

Op een rustige woensdagavond, het zonnetje scheen, zat mijn rode bank ineens vol met Trivianen. De aftrap van de filmrouler vond plaats bij mij thuis. Ik heb me pas recent aangesloten bij Trivium, dus dit was een goede gelegenheid om iedereen beter te leren kennen. En andersom natuurlijk. Joyce had de Iraanse film ‘A separation’ meegenomen, een volgens Bart veel te dramatische film. Onder het genot van mierzoete popcorn en allerlei soorten chips werden we meegenomen naar een wereld van Iraanse huiselijke conflicten. Jordi zat tevreden met zijn eigen kom chips op de bank, Jelle zat gevangen in een zitzak en ondertussen werd er door iedereen luid commentaar geleverd op de film. Een heel plezierige avond.

Na de film moest er natuurlijk van locatie gewisseld worden. Deze keer was er de keuze tussen twee locaties, maar na enige aarzeling werd dat teruggebracht tot de enige optie voor de film ‘Drive’ bij Joyce. Ik had deze film al gezien en haakte hier af. Toen restte mij niets anders dan iedereen uit te zwaaien.

Ike Lieshout ging voor het eerst naar een debattoernooi

Zaterdag 17 maart reisde een groep van 9 Trivianen ’s ochtends vroeg het halve land door om in Utrecht deel te nemen aan het DTU. Met vier deelnemende teams en één jurylid was het een volledige delegatie. We kwamen ruim op tijd aan op de locatie en na de inschrijving en een periode om een beetje wakker worden begon het toernooi.

De stellingen waren duidelijk rechten-georiënteerd, wat de ene debater beter beviel dan de ander. Er is besproken of het parlement ten tijden van crisis een absoluut dictator aan mag stellen, of de vrouwenemancipatie in Nederland voltooid is, of Berlusconi veroordeeld moet worden voor machtsmisbruik, corruptie en grove nalatigheid (een actor-debat, vanuit de rol van een Italiaanse rechter) en of ervan uitgegaan moet worden dat verdachten schuldig zijn als er sprake is van bedreiging van een getuige. Het was een beetje jammer dat bijna niemand begreep wat een actor-debat was, waardoor er eigenlijk  gewoon een BP-debat werd gehouden. Wel stonden bij elke stelling weer enkele gepassioneerde sprekers op en vonden er soms onverwachte wendingen plaats.

Iedereen heeft goed gepresteerd, met als beste team het team van Bart en Koen, die nog bijna in de halve finale stonden; het waren hun sprekerspunten waardoor ze het uiteindelijk niet haalden. De andere teams stonden wat lager op de ranglijst, maar hadden ook mooie scores.

Na het vierde debat vonden de halve finales plaats, waar een groot deel van de Trivianen naar bleef kijken. De frustratie die in het publiek zitten met zich meebracht was af en toe niet te onderdrukken (‘Waarom brengen ze het punt niet dat…!’ werd onder andere gehoord), maar uiteindelijk waren het leuke debatten om naar te kijken. Hierna werd er samen pizza gegeten, waarbij de loyaliteit onder de Trivianen maar weer eens naar voren kwam toen er te weinig pizza’s werden geleverd en ze allemaal werden opgedeeld. De finale hebben we allemaal niet meer meegekregen; in plaats daarvan zijn we naar huis gegaan. Uiteindelijk was het dus een geslaagde dag met een gezellig sfeer.

Hierna kreeg iedereen de mogelijkheid om zijn favoriete meezingers ten gehore te brengen. Het gehele musicale spectrum werd bediend; van Wait and bleed tot Just around the river bend, het ene nummer nog beter vertolkt dan het andere. Hiernaast een afbeelding van het hoogtepunt van de avond: de jongens tegen de meisjes in onze interpretatie van Summer nights uit Grease. Zie die passie bij Hannah, helemaal rechts, en de concentratie bij Jelle met zijn handen in zijn heupen. Er zal geen Triviaan zijn geweest die niet met een wijsje in zijn hoofd wakker is geworden na deze lyrische avond.

Na een lange tijd van voorbereiden, vragen, hoop en zenuwen was het op 09-02-2012 zo ver: Alexander Pechtold kwam naar Trivium om te debatteren met studenten. Gelukkig bleken onze voorbereidingen goed en onze zorgen voor niks. Met ongeveer 200 studenten was de opkomst hoog. De avond werd dan ook voor zowel Trivium als de 200 studenten een succes. Onze voorzitter, Jordi Vreede, schrijft hoe hij deze avond heeft beleefd.

En dan ga je het podium op, zonder het blaadje met de speech want die ben je vergeten. Dat geeft niet, je zit toch bij een debatvereniging? Improviseren moet lukken en je hebt je speech een paar keer geoefend. Je loopt het podium op, sleurt nog Joyce en Richard mee. Al heeft Joyce nog geen microfoon. Je moet op: Alexander Pechtold is net aangekomen. Aankondigen die man!

Zo begon voor mij de avond waarnaar ik al maanden naar uitkeek. Weken lang was ik verschrikkelijk druk bezig met de voorbereidingen: de zaal regelen, vrijwilligers regelen, drank regelen. En steeds spookte het in mijn hoofd: wat nou als het niks wordt? Wat nou als er maar vijftig mensen zijn? Wat dan? Noodscenario’s werden bedacht, maar het was niet nodig.

Veertig minuten te vroeg kwam de eerste gast al aan. “Ik wilde op tijd zijn.” “Kun je niet over een halfuur terugkomen?” “Nee, dat is geen probleem.” Mooi dan kunnen we verder met het opbouwen van de zaal. Om acht uur was de zaal al redelijk goed gevuld en begonnen de vlinders al te vliegen in mijn buik. Nog een half uur heb ik doelloos rondgelopen, wachtend op Pechtold. Mijn speech heb ik wel dertig keer in mijn hoofd voorgedragen.

“Ik denk dat Pechtold er is. Ik zag net een zwarte Audi.” Vals alarm. Meer bekenden lopen binnen. Ze wensen me allemaal succes en vragen me allemaal of het druk is. “Dank je wel” en “ja” is bijna alles wat ik uit kan brengen. Met mijn hoofd ben ik al twintig minuten verder, als ik de speech moet geven.

“Eén microfoon doet het niet.” Natuurlijk. Ga je expres nog een extra microfoon halen, werkt die niet. “Weet jij nog wie hem heeft aangesloten?” Ik zeg dat Bart dat gedaan heeft, maar dat hij Pechtold moet opvangen. Ik loop maar naar de garderobe, waar Sara iedereen hartelijk aan het groeten is en ‘de andere’ Bart met een glimlach bonnetjes verkoopt. Hoeveel jassen er al opgehangen zijn, vraag ik. Een stuk of honderd is het antwoord. “Er rijdt net een Mercedes aan, daar moet Pechtold wel inzitten,” wordt mij verteld. Nog tien minuten voor ik op moet.

Nog snel iedereen even langsgaan, of ze wel weten wat ze moeten doen. Marcel en Misha helpen nog even bij de garderobe. Jelle, David en Ike staan verspreid in de zaal. Mike staat nog steeds te hannesen met de microfoon. Het is tijd, ik moet op.

Het debat verloopt goed. Er komen vragen uit de zaal over het onderwijs, milieu, Europa en na een uurtje vindt Pechtold het welletjes. Ik sluit de avond af en zeg dat mensen nog na kunnen borrelen. De avond was een succes. Er komt een glimlach op mijn gezicht die nog niet weg is gegaan.

Donderdag 19 januari begaven enkele Trivianen zich op glad ijs, er werd geschaatst in het Triavium. Het was weer een geslaagde avond, zoals ook blijkt uit het verslag van Sara Clappers.

Donderdag 19 januari.

Tijd voor de eerste sociaal activiteit van 2012, met Trivium naar het Triavium. Dat klinkt niet alleen als een klok, het is ook erg gezellig. Samen in beweging, wat geklets en warme chocolademelk  zijn ingrediënten voor een gezellige avond. Maar bij aankomst bleek het toch niet alleen om de gezelligheid te gaan. Traditiegetrouw wordt er namelijk een poule opgezet waarbij men aan moet geven wie er als eerste gaat vallen, wie er het vaakst valt en wie er niet zal vallen. Afgaande op de verhalen van de anderen kies ik er maar voor om onze voorzitter als eerste te laten vallen. Nou ja, laten vallen dat mag dus niet… Wanneer ik hoor dat er ook op mij ingezet is als eerste en vaakste valler stijgt de druk. Dat laten we toch niet zo maar gebeuren.

Wanneer de schaatsen aangetrokken zijn wordt het tijd om ons op het ijs te begeven. Sommige Trivianen hebben meteen de slag te pakken, terwijl anderen giechelend en wiebelend hun eerste rondje maken. De eer is voor een ieder gered, niemand valt in zijn of haar eerste rondje. Sterker nog het duurt bijna een uur voordat de eerste Triviaan valt… Bingo, het is de voorzitter! Dat is gunstig en er gaat een klein gejuich op tot verbazing van andere schaatsers.

Na nog een valpartij, een fotoshoot in onze prachtige Triviumtruien en heel wat rondjes op de ringbaan is het mooi geweest. De schaatsen mogen weer in het vet (of terug naar de verhuur). Een gezellige en sportieve avond zit erop. Ik verheug me nu al op de volgende activiteit!

Een weergave van de borrel zoals deze werd ervaren door een van onze leden, Ben Arts

Dinsdagavond 10 januari 2012 Café Samson

Een terugkerend goed voornemen van onze debatvereniging is een warm begin van elk nieuw kalenderjaar met een borrel. Dit jaar was de borrel georganiseerd op een van de maandelijkse  sociale avonden, meestal de eerste dinsdag van de maand, in café Samson. Twee tafels waren gereserveerd voor Trivium en de vereniging voorzag, gesponsord door Samson, in twee flessen bubbels. We hebben uiteraard besproken of we nog binnen de termijn waren om elkaar een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Losstaand van het feit dat dit natuurlijk 365 dagen per jaar moet kunnen heb ik nog even opgezocht wat de gedachte is achter de harde grens van Driekoningen. Het is gebaseerd op de regel, dat Nieuwjaarswensen alleen binnen het octaaf (een periode van acht dagen voor de viering van kerkfeesten) geldig zijn. Het octaaf begint met een hoogtijdag, in dit geval 1 januari, de viering van de besnijdenis des Heren. Omdat Driekoningen als zondag werd gevierd, is dat dé gelegenheid om de Nieuwjaarswensen binnen dat octaaf af te handelen.

Onze voorzitter (Jordi Vreede, red.) had een mijnsinziens erg toepasselijke speech waarin hij zijn waardering uitsprak voor de mooie cocktail van persoonlijkheden die Trivium momenteel is. Ik kan mij hier slechts bij aansluiten. Allen een goed 2012 gewenst met veel toernooideelnames !

Sfeerverslag van het bezoek van Sinterklaas aan Trivium. Door: Bart Ruber

6 December was het dan eindelijk zo ver: Sinterklaas bezocht Trivium. Zoals jullie allemaal wel begrijpen had het nog heel wat voeten in de aarde om de Sint zover te krijgen, hij was immers al terug op weg naar Spanje. Maar omdat Nijmegen tussen Spanje en Dordrecht ligt, konden Sinterklaas en Zwarte Piet een uitzondering maken en hun stoomboot aanmeren aan de Waalkade.

Als Trivianen mochten we gebruik maken van de gastvrijheid van Bart en Lucette, zij stelden hun appartement beschikbaar. Zoals de traditie dicteert aten alle Trivianen dit jaar ook weer eerst gezamenlijk. Zoals een andere goede traditie dicteert werden vanaf dat moment alle andere tradities losgelaten, want het klassieke stamppottenmenu werd door de chef de cuisine (Bart van Beek), ten gevolge van de hoge opkomst, vervangen door een makkelijker rijstmenu. Gelukkig viel deze maaltijd, na een korte verbazing, ook bij iedereen in de smaak. De chef had zijn Trivium-brede culinaire reputatie weer waargemaakt.

Na de verplichte afwas werd de spanning in de kamer voelbaar. Het grote moment kwam dan ook met rasse schreden naderbij. En toen…werd er op de deur geklopt…eerst hard en toen zacht…angstige blikken gingen heen en weer onder de Trivianen, want ze wisten: aan de andere kant van de deur staan Sinterklaas en Zwarte Piet. Wat de Trivianen echter niet wisten is of ze braaf waren geweest dit jaar? Hadden ze zich gedragen op verenigingsavonden en daarbuiten? Welke roddels heeft de Luisterpiet dit jaar over ze kunnen ontdekken? Daar zouden ze spoedig achter komen, want de deur ging open en Sinterklaas en Zwarte Piet betraden, begeleid door luidkeels gezang van de Trivianen, de woonkamer en pepernoten en snoepgoed vlogen in het rond.

De Sint ging zitten en vertelde wat de bedoeling was van de avond. Hij zou pakjes uitdelen door middel van een spel. Er zou Sinterklaasweervolven gespeeld worden en elke Triviaan zou zitting nemen op Sint’s  schoot om vervolgens te horen wat er in het grote boek van Sinterklaar over hem / haar vermeld staat. Terwijl de Sint de perikelen van de eerste Triviaan op zijn schoot voorleest uit het grote boek, ontspannen alle gezichten van de Trivianen. De Sint en Piet hebben goed hun werk gedaan en vertellen grappige roddels en anekdotes. Er wordt hard gelachen en zo nu en dan rolt er zelfs een traantje van het lachen over de wangen van een enkele Triviaan. Er worden zelfs Trivianen uitgedaagd door de Sint vanwege hun goede imitaties of vanwege hun (Girls just wanna have fun) zangkwaliteiten.

Nadat iedereen bij de Sint op schoot geweest is, is het tijd om de cadeau’s uit te pakken. Wat hebben mensen dit jaar gekregen? Zijn ze er blij mee? Kunnen ze erom lachen of gooien ze het weer weg? Dat maakt eigenlijk al niet meer uit, want de avond is al geslaagd. Iedere Triviaan is blij, de gastheer en gastvrouw zijn blij en Sint en Piet zijn tevreden. Het is na de cadeautjes dan ook het moment om samen het ‘Dag Sinterklaasje’ in te zetten en de Sint zijn reis naar Spanje te laten voortzetten.

Op het moment dat de Sint rond 22.30 de kamer verlaat, kijken alle Trivianen terug op een geslaagde avond en dus een goede Sociaal activiteit. Sommigen moeten dan al naar huis, maar andere blijven nog even hangen en weer andere nog iets langer. Dan wordt er besloten nog een potje El Grande te spelen. Dit blijkt een onbekend, maar zeer leuk spel dat om 03.00 wordt gewonnen door Bart Ruber. Het spel valt goed in de smaak en misschien wordt dit spel net zo groot als het Trivium Twister-Kampioenschap en krijgt het net als dit spel een heuse Triviumtitel die verdedigd moet worden. Om 03.30 uur is het dan na een hele gezellige avond helaas ook voor de laatsten tijd om naar huis te gaan.