Brits parlementair

Brits Parlementair (BP) is de vorm die op internationale toernooien gehanteerd wordt. Daar wordt uiteraard Engels gesproken. In Nederland komt deze debatvorm steeds meer op, maar dan wordt er vaak in het Nederlands gedebatteerd. BP lijkt veel op Amerikaans Parlementair (AP). Ook nu is er weer sprake van een propositie en een oppositie, en weer mogen sprekers punten van informatie aannemen.

Het grootste verschil is dat er nu vier teams zijn: twee aan de kant van de propositie, en twee aan de kant van de oppositie.
Deze teams proberen los van elkaar te winnen en bereiden zich voor het debat ook apart voor. Als tweede team aan een van beide kanten mag je het vorige team echter niet tegenspreker. Je doet dus alsof je bij elkaar hoort. De volgorde is daarom anders dan bij AP: eerst is het de beurt aan de eerste spreker van het eerste propositieteam, dan aan de eerste spreker van de eerste oppositie, en vervolgens de tweede spreker van de eerste propositie, de tweede spreker van de eerste oppositie, de eerste spreker van de tweede propositie, etc. De laatste twee beurten (tweede spreker van de tweede propositie en oppositie) zijn concluderende beurten.

Om te winnen moeten de sprekers die als ‘tweede’ team aangewezen worden de kant verdedigen die ook hun ‘eerste team’ verdedigt, maar ze moeten zich ook proberen te onderscheiden. Dit kan door in de tweede helft van het debat voor nieuwe inbreng te zorgen, bijvoorbeeld door het brengen van nieuwere, scherpere analyse, of door een hele nieuwe invalshoek te kiezen. Dit maakt het debat strategisch anders dan AP, en zorgt dat het debat vaak zeer diepgaand wordt. Bij BP is de inhoud dan ook nog belangrijker dan bij AP al het geval was. Om dit mogelijk te maken worden spreektijden gehanteerd van vijf of zeven minuten per speech, ook voor de conclusies.