Archieven per maand: maart 2017

Slideshow

Verslag Leiden Open: Lijden in Leiden

Daan doet verslag van Triviums bezoek aan Leiden Open:

Er waren nog niet genoeg toernooien in februari, dus nu stond Leiden Open op de planning. Vrijdagavond zat ik in de trein met Ike, met wie ik een team zou vormen en een hyperactieve Lydia die net een donut op had. We zouden crashen bij Jeroen Ginjaar in Leiden zodat we de volgende dag niet belachelijk vroeg op zouden moeten. Eenmaal aangekomen, gingen we naar de registratie waar ook een pre-party was. Ike en ik hadden als plan om hooguit een paar biertjes te drinken, zodat we de volgende dag fris en uitgeslapen op zouden kunnen. Dat liep echter een beetje anders… Na een paar bier, kwamen we een superblije Roel Becker tegen, die het een goed plan vond om shakers te bestellen om vervolgens lekker te gaan shotten. Ergens bij de acht ben ik de tel kwijt geraakt, maar het was een gezellige avond. Tip voor wie dit leest: shots met kaneel zijn verschrikkelijk.

De volgende dag was het niet heel leuk om uit bed te moeten komen. Ik had een piepklein katertje en Ike een iets groter katertje. De drie uur slaap maakte het ons niet veel makkelijker. Met een flinke fles perensap kwamen we aan op de locatie. Toen ons werd gevraagd waarom we er zo slecht uit zagen, zeiden we: “It’s all Roel Beckers fault!” We besloten dat als teamnaam op te geven.

Nog geen week eerder hadden we een cursus gekregen van Danique van Koppenhagen. Nu bleek zij in ronde één gelijk een van onze tegenstanders te zijn. Feest. We konden gelukkig aardig stand houden en werden toch nog derde. De rondes erop kwamen we er steeds beter in, we pakten drie rondes achter elkaar een tweede plek, waardoor we niet mochten klagen over onze punten. Zelfs bij stellingen over Israël, waar Ike en ik niets van weten, konden we nog degelijke speeches geven. Helaas bewaarde het CA-team de stelling over internationale betrekkingen tot ronde vijf, die pas om half negen ’s avonds begon. Ike wist me nog redelijk door mijn speech heen te slepen met heel veel aantekeningen, aangezien ik zelf ongeveer geestdood was op dat moment. Uiteindelijk wist ik toch ruim een halve punt gemiddeld boven mijn target te spreken, dus ik was niet ontevreden. Ons andere belangrijke target was elkaar nog aardig vinden na het toernooi en ook dat is gelukt.

Het was geen makkelijk toernooi: lastige tegenstanders, uitdagende stellingen en weinig slaap, maar desalniettemin wel een heel gaaf toernooi. Op sommige momenten was het een beetje lijden in Leiden, maar voor het grootste deel waren het mooie tijden in Leiden.

Verslag Manchester IV: Daanchesthier

Daan en Thierry namen deel aan het toernooi: Manchester IV 2017 en brengen verslag uit over de ervaringen die ze daar hebben opgedaan.

 

Het was een koude dag in Havana aan de Waal. De trein zou zich spoedig naar het zuiden van Nederland begeven. Twee heren waagden zich aan de reis naar het Verenigd Koninkrijk om hun retorische krachten te meten aan die van de Engelsen. Onze reis naar Manchester was begonnen!

Die dag vlogen we vanaf Eindhoven Airport, waar we ruim van tevoren incheckten. De twee en een half uur werden volgemaakt met spelletjes en heel veel lol omdat we een Toblerone hadden gekocht voor onze host. De gedachte erachter: door de Brexit worden Toblerones kleiner in Groot-Brittannië, dus zou de host kunnen genieten van een volwaardige Toblerone.

Na een super-de-luxe Ryanair-vlucht, kwamen we aan in het regenachtige Manchester. Daar kwamen we erachter dat we niet de enige Nederlanders waren, want ook een groep lotgenoten uit Amsterdam bleek mee te doen. Dat was erg relaxed voor ons, aangezien we geen idee hadden hoe we van Manchester Airport naar onze locatie zouden moeten komen. De Amsterdammers wisten dit wel en zo kwamen we veilig en wel aan bij de registratie. De Manchester IV was nu echt begonnen.

Na een lekkere maaltijd begaven wij ons naar onze crash. Deze crash is de reden dat Ryanair luxueus was, want deze crash dwong ons om onze standaarden drastisch te verlagen. Details over de chemische lucht die daar hing zullen we jullie verder besparen. We sliepen op de bank in de keuken en op de grond lag een groep Duitsers op hun matjes. De keuken was voller dan de UB tijdens tentamenweken. Desalniettemin hebben we prima geslapen.

De volgende ochtend ging de wekker om zeven uur en het was tijd om ons te begeven naar de toernooilocatie. Na een potje chillen bij de Lidl konden we aan de eerste ronde beginnen. We waren blij toen we zagen dat we opening government waren, een van onze favoriete plekken. De stelling: in overcrowded prison systems, THW release offenders of minor crimes. Daan legde uit hoe de veiligheid niet gewaarborgd kan worden in dergelijke gevangenissen en Thierry gaf veel extra impact. Niet zonder succes: we pakten een solide tweede plek. Strijdend als leeuwen vochten we ons de dag door. De kwaliteit van onze voorbereiding varieerde van duidelijke teamlijnen tot een muntje opgooien wie de extensie zou geven. De successen varieerden ook, maar het bleef toch leuk om Engelsen te verslaan in hun moedertaal. Helaas zaten er geen breaks in voor ons. Voor onze Amsterdamse vrienden wel! Ze stonden in de finale voor Engels als tweede taal, die ze (onterecht) verloren.

Die avond daarentegen, shineden we als geen ander op de plek waar Trivianen altijd uitblinken: de social. De pints waren niet te versmaden. Leidenaren voegden zich bij het gezelschap en het werd een leuke avond. Flink wat injokes en een hoger alcoholpromillage in ons bloed rijker, begaven wij ons terug naar het chemische laboratorium, waar we onze laatste nacht in Manchester doorbrachten.

De terugreis met de Amsterdammers was zo gezellig dat we in mum van tijd weer thuis waren. Het was een supertof weekend, maar we waren wel blij dat we weer een bed hadden.

 

-Thierry en Daan